gałąź dynastii Rurykowiczów wywodząca się od Izjasława I Jarosławowicza, syna Jarosława I Mądrego, która od XI do XII wieku władała księstwem turowsko‑pińskim oraz grodzieńskim i włodzimiersko-wołyńskim.
Linia ta była jedną z najstarszych i najbardziej prestiżowych w rodzie Rurykowiczów, a jej przedstawiciele odgrywali istotną rolę w polityce Rusi Kijowskiej, zwłaszcza w okresie walk o tron kijowski po śmierci Jarosława I Mądrego. Do najwybitniejszych przedstawicieli tej linii należeli Izjasław I oraz jego synowie Jaropełk Piotr i Światopełk II Michał.
Izjasławicze turowscy, dzięki połączeniu wysokiej rangi dynastycznej i silnego zakorzenienia lokalnego, stworzyli w Turowie ośrodek władzy o dużej autonomii, który w XII wieku przekształcił się w odrębne księstwo dzielnicowe. Z czasem centrum księstwa przesunęło się do Pińska. Znane są również ich ośrodki w Dąbrowicy, Klecku, Mozyrzu, Słucku, Nieświeżu i Czartorysku.
« Back to Glossary Index