Zofia Hohenzollern była najmłodszą córką elektora margrabiego Brandenburgii Jana Jerzego I i jego drugiej żony księżniczki Sabiny Hohenzollern z linii Ansbach. Zarówno od strony matki (jej babką była Zofia Jagiellonka) jak i ojca (jego babką była Barbara Jagiellonka), Zofia była praprawnuczką króla Polski i wielkiego księcia litewskiego Kazimierza IV Jagiellończyka. 25 kwietnia 1582 r. w Dreźnie Zofia wyszła za mąż za elektora księcia Saksonii Chrystiana I. W chwili ślubu Zofia miała 14 lat a jej małżonek 22 lata. Rok później urodziła swoje pierwsze dziecko, syna Chrystiana II.
Chrystian I był uzależnionym od hazardu alkoholikiem i władzę w Saksonii sprawowali jego urzędnicy. Na dworze książęcym trwała walka między koteriami i odłamami protestantyzmu. Chrystian I odrzucił ortodoksję luterańską swojego ojca na rzecz filipizmu, ale nigdy otwarcie nie zadeklarował konwersji na Zofia Hohenzollern była najmłodszą córką elektora margrabiego Brandenburgii Jana Jerzego I i jego drugiej żony księżniczki Sabiny Hohenzollern z linii Ansbach. Zarówno od strony matki (jej babką była Zofia Jagiellonka), jak i ojca (jego babką była Barbara Jagiellonka), Zofia była praprawnuczką króla Polski i wielkiego księcia litewskiego Kazimierza IV Jagiellończyka. 25 kwietnia 1582 r. w Dreźnie Zofia wyszła za mąż za elektora księcia Saksonii Chrystiana I. W chwili ślubu Zofia miała 14 lat a jej małżonek 22 lata. Rok później urodziła swoje pierwsze dziecko, syna Chrystiana II.
Chrystian I był uzależnionym od hazardu alkoholikiem i władzę w Saksonii sprawowali jego urzędnicy. Na dworze książęcym trwała walka między koteriami i odłamami protestantyzmu. Chrystian I odrzucił ortodoksję luterańską swojego ojca na rzecz filipizmu, ale nigdy otwarcie nie zadeklarował konwersji na kalwinizm. Tym samym jego prawdziwe intencje pozostały niejasne.
Po śmierci Chrystiana I w 1591 r., który zmarł w wieku 31 lat, jego trzej synowie byli jeszcze nieletni. Najstarszy, książę elektor Chrystian II, miał zaledwie 8 lat. Zgodnie z testamentem zmarłego rządy regencyjne objął książę Saksonii-Weimar Fryderyk Wilhelm I i margrabia Brandenburgii Jan Jerzy I. Jednak wbrew woli Chrystiana I ze względów majątkowych administracja państwowa była kierowana wyłącznie przez Fryderyka Wilhelma I, który osiadł w Torgau.
Jednak matka Chrystiana II, we współpracy ze szlachtą i teologami, również miała decydujący wpływ na rządy opiekuńcze. Zofia była gorliwą luteranką i walczyła z kryptokalwinizmem, który rozszerzał się w Saksonii. Po śmierci Chrystiana I Zofia zorganizowała w latach 1591-1593 czystkę filipistów i kryptokalwinistów. Do więzienia trafił między innymi kanclerz elektoratu kalwinista Nikolaus Krell, przeciwnik luteranizmu. Księżna elektorowa uwięziła go w twierdzy Königstein. Został aresztowany dzień przed pogrzebem Chrystiana I. Książę Fryderyk Wilhelm I wspierał prześladowanie kryptokalwinistów.
Wszystkich pastorów zobowiązano do złożenia przysięgi posłuszeństwa wobec zapisów Księgi Zgody. Oczywiście księżnę wspomagał w tych rozgrywkach Fryderyk Wilhelm I weimarski. Dzięki temu Elektorat Saksonii wypadł z sojuszu z kalwińskim Elektoratem Palatynatem Reńskim. Reichshofrat potwierdził wyrok śmierci na Krella, mimo braku jakichkolwiek dowodów winy czy spisku. Nie pomogły listy z wezwaniem o zastosowanie prawa łaski ze strony królowej Anglii Elżbiety I i króla Francji Henryka IV Wielkiego. Następnie 9 października 1601 r. Zofia kazała stracić Nikolausa Krella na rynku w Dreźnie. Nawet osobiście uczestniczyła w jego egzekucji. Księżna elektorowa dopełniła aktu osobistej zemsty.
Był to znak, że luterański dom Wettinów sprzeciwia się herezji kalwińskiej. Wykopało to głęboki rów między kalwińskim Elektoratem Palatynatu Reńskiego a Elektoratem Saksonii, który było bardzo ciężko zakopać. Tę niechęć do współpracy między Wettinami z Saksonii a Wittelsbachami z Palatynatu Reńskiego można dostrzec w trakcie Wojny Trzydziestoletniej.
W 1601 r. Chrystian II osiągnął pełnoletniość, jednak popadł w alkoholizm, co pozwoliło Zofii w dalszym ciągu wpływać na politykę elektoratu. Dzięki temu księżna elektorowa mogła zemścić się na byłym kanclerzu Krellu. A Saksonia pozostała wierna wobec cesarskiego, katolickiego domu Habsburgów. Na luterańskim dworze saskim zaczęto nawet mówić, że „politycznie jesteśmy papistami„.
12 września 1602 r. udało się Chrystiana II wydać za Jadwigę, córkę króla duńskiego Fryderyka II. Mariaż ten zaaranżowała jej matka Zofia i dziadek książę Meklenburgii-Güstrow Ulryk III bez zgody duńskiej Rady Państwa. Jej starsze siostry: Anna poślubiła króla Szkocji i Anglii Jakuba I a Elżbieta księcia Brunszwik-Wolfenbüttel Henryka Juliusza. Brat Chrystian IV był królem Danii i Norwegii. Związki rodzinne z duńską i angielską rodziną królewską oraz z dolnosaskim domem Welfów kosztowały młodego elektora niezwykle wysoki posag w wysokości 75 000 talarów i organizację wyjątkowo wspaniałego wesela. Wzmocniło to również luterański obóz polityczny w północnych Niemczech.
Zofia jako księżna wdowa mieszkała na zamku w Rochlitz do 1602 r., następnie na zamku Colditz do 1611 r., który ozdobiła przepięknymi ogrodami, a następnie w tzw. Domu Pani Matki. Zmarła 7 grudnia 1622 r. w wieku 55 lat na zamku w Colditz.
💛 Wesprzyj naszą pracę, klikając w link:
https://suppi.pl/speculumeuropae
💛 Wpłat można też dokonywać na numer konta:
09 1460 1181 2025 0084 5728 0002
Jeśli znasz jakieś ciekawe fakty na ten temat, podziel się nimi w komentarzu.
Będziemy wdzięczni za każdą informację!
