czyli łacińska nazwa na Królestwo Franków Zachodnich, państwa powstałego po podziale monarchii karolińskiej na mocy traktatu w Verdun w 843 r. Obejmowało zachodnią część dawnego imperium Karola Wielkiego i stanowiło bezpośredni zalążek późniejszego Królestwa Francji. Władcy tego państwa – początkowo Karolingowie, a od 987 r. Kapetyngowie – tytułowali się rex Francorum („król Franków”), co podkreślało ciągłość z tradycją karolińską.
Termin ten funkcjonuje głównie w historiografii łacińskiej i nowożytnej, podkreślając, że w IX–X w. nie istniała jeszcze „Francja” w dzisiejszym sensie, lecz królestwo Franków, które dopiero z czasem nabrało charakteru narodowego.
« Back to Glossary Index